Віктар Стрыжак

RSS Feed

Грымаса

Яшчэ не ацэнена

Вясёлы ліпень.
А не з намі.
Чамусьці колецца капа.
А мы не ведалі,
Не зналі,
Што нам не будзе
Слоў хапаць.

І вось сядзім,
Маўчым напята,
Ужо не здольныя любіць.
А потым словы:
«Ты быў пяты…
І не апошні,
Можа быць…»