ТОЛЬКI ГЭТА НОЧ

Уначы плывуць вянкi,
Сцiпла млеюць аганькi.
У кожным шчырае жаданне -
Спаткаць першае каханне.

Уюць вянкi дзяўчаты
З траў начных i мяты.
Iз галiн жывых бяроз
I дзявочых дзiўных слёз.

Да маста, хто першы -
Той самы найлепшы.
Далей зорачкай гары
I плывi, плывi, плывi...

I у цiшынi спакой,
Плывуць мары над ракой.
Птушкай светлаю ўзаўецца,
Каханнем злоўленае сэрца.

Сяргей Брандт, 08.07.2012