Світанак

Плыве ў туман
                       задымленае лета,
Ракоча салаўіны вадапад,
I дзіўны месяц
                        воблакам-берэтам
Уночы спела
                    падае на сад.
Ужо раса
                кранае ціха травы
I разлучае
                 нечыя сляды...
I ўжо світанак
                       на усю актаву
Бярэ акорд
                  бяссонню маладых.