Світанак

Плыве ў туман
задымленае лета,
Ракоча салаўіны вадапад,
I дзіўны месяц
воблакам-берэтам
Уночы спела
падае на сад.
Ужо раса
кранае ціха травы
I разлучае
нечыя сляды...
I ўжо світанак
на усю актаву
Бярэ акорд
бяссонню маладых.